Verslag 03 december 2017

Met slechts 5 wedstrijden op het programma kunnen we dit wel een 'light'-versie van een normale petanqueweek noemen. Lees hier meer over de wedstrijden met Terlanen tegen Kraainem en Duisburg. Ook met SPEM 4 toch één match kunnen spelen, in en tegen Singel.

Al de matchen vinden plaats in het weekend, met zaterdagnamiddag als startschot. We ontvangen in de petanquehal van Terlanen onze tegenstanders uit Kraainem. Een ploeg die voor de titel gaat, en voorlopig in de top 3 mag plaatsnemen. We spelen met de vertrouwde duo's Hilaire en Gaston, en ikzelf met Emily. We beginnen redelijk goed aan onze wedstrijd, en na een mène van 4 punten kunnen we een kleine voorsprong rustig uitbreiden naar een comfortabele voorsprong. We staan 12-4 voor, maar blijven dan even steken. De tegenstander vecht om het eer-redend puntje binnen te halen, maar komen zowaar bijna op gelijke hoogte. We besluiten om te wisselen van post, omdat ik beter pointeer dan schiet, raar maar waar... We krijgen weliswaar 1 kans om het af te maken, en gelukkig hebben we net ballen genoeg over om die kans te verzilveren en winnen we met 15-13. Hilaire en Gaston hebben hun ook goed kunnen verdedigen, en verliezen nipt met 12-15. Dit betekent dat het na de eerste ronde 3-3 staat. Het kan dus nog alle kanten op!

Jammer genoeg gaat het echter de slechte kant op... Hilaire en Gaston verliezen al snel met 5-15 waardoor wij de volle 3 punten moeten pakken om een gelijkspel in de wacht te slepen. Dat bleek totaal niet mogelijk. Ons spelniveau ging pijlsnel naar beneden, en als je daar af en toe wat pech bij rekent, sta je al snel achter. 12-1 achter, om precies te zijn... Om toch proberen een puntje in de wacht te slepen, besluiten we nogmaals om te wisselen van post, maar dat werkte maar 2 mènes waardoor we wel terugkomen op 12-4, maar daarna maakt Kraainem ons genadeloos af. 15-4 verlies, en zware 3-9 cijfers in het totaal. De tweede speeldag op rij waar we de 2de ronde 0-6 tegen krijgen. Zo kan je natuurlijk nooit winnen.

Het klassement laat nog even op zich wachten, maar mits mijn berekeningen zouden we sowieso niet hoger dan een 6de plaats kunnen eindigen. De strijd voor de tweede plaats waar we vorig jaar voor vochten, is ver, ver weg.

De volgende afspraak is zondagochtend, wederom in de petanquehal van Terlanen. We ontvangen 2 ploegen van 't Pachthof Duisburg, en dan nog wel 2 ploegen binnen de top 6. Geen makkelijke klus dus. De eerste ronde begint twijfelachtig, en we geraken niet uit de startblokken. Ik zit nog steeds in een mentale strijd, omdat ik minder snel durf schieten dan gewoonlijk, omdat mijn beide pointeurs tactisch niets zien. Ze zouden zelfs een bal op de cochonet proberen af te pointeren. En als ik dan eens mis... Maarja, we staan 12-1 achter, dus zet ik de wanhoop-knop aan en schiet ik op alles wat passeert. Zelfs de cochonet moet eraan geloven. Ne mens mag zich soms toch eens uitleven he :) We komen terug tot 12-5, maar dan laten de pointeurs het hangen, en mis ik mijn schot naar de cochonet. Toch klein, zo'n balleke. We verliezen met 13-5, maar hier had ook niet veel meer ingezeten.

De tweede ronde staan we bye, dus kan ik rustig wakker worden en de frustraties langzaam laten voorbijgaan. De derde match is immers tegen mijne SPEM 4 maat, Alain. De vorige confrontatie had ik gewonnen, en ik was ervan overtuigd dat hij revanche wou. Jammer genoeg stond zijn spelniveau niet op wat ik van hem gewoon ben. 't was de eerste keer dat hij binnen speelde in Terlanen, en daar moet je natuurlijk de trucjes van de velden weten. De terreinkennis gaf ons een klein voordeel waardoor de match redelijk gelijk op ging. In een laatste krachtspurt legde Alain met een 11-11 tussenstand zijn laatste bal op punt en had ik nog twee ballen om te schieten voor winst. Mijn pointeur zag het niet zitten en stond aan de andere kant van het veld al tegen iedereen te zeggen dat we verloren waren, verschrikkelijk... De eerste trekbal ging er dus naast, maar ik besloot me extra te concentreren om haar het zwijgen op te leggen. Met een pressing van 100%, knalde ik Alain (sorry) weg en winnen we de match met 13-11. Als ik alles goed berekend heb staat het dus zo: SpreuTieV 2, FluyTieV 0! :)

Na deze twee matchen, waar we maar 2 op 6 punten pakken kunnen we toch een plaatsje stijgen in het klassement, maar de verschillen zijn miniem en alles kan daar onderaan nog veranderen. Voor dit jaar zit het er op in deze competitie en zal de strijd dus verder gaan in 2018.

We zakken rechtstreeks van Terlanen af naar Strombeek-Bever, om toch een wedstrijdje mee te pikken van SPEM 4 tegen Singel. Normaal was ik er niet bij geweest omwille van een verjaardagsfeestje van mijn nichtjes, maar had toch toestemming gekregen om 1 wedstrijd te spelen. Bij de opwarming verliep het al niet zo goed, de velden liggen er moeilijker bij dan het lijkt.

De eerste ronde begint, en na een half uurtje spelen staan de 3 SPEM-ploegen op achtervolgen. Jordan verliest de eerste partij, en daarna verliezen ook Georges en company. Zelf stonden we op 9-9, en was ik beter aan het spelen dan tijdens de opwarming. Jammer genoeg konden we van Alain niet hetzelfde zeggen. Hij sukkelde een beetje op de terreinen, en kon de pointeur van de tegenstander niet verslaan. De schutter van de tegenstander, was moeizaam begonnen, maar tegen het einde van de wedstrijd mistte hij geen enkele bal. Algemeen speelden we niet goed genoeg en verliezen we verdiend met 13-9. 3-0 achter na de eerste ronde, een schril contrast met vorige week.

Ik moet jammer genoeg de troepen verlaten, iets wat ik niet graag doe. Een SMS rond 17h30 bracht niet veel goeds, 5-0 en de ploeg van Georges was nog bezig. Rond 19 uur toch maar gevraagd of de afstraffing niet te groot was, maar blijkt dat we toch zijn teruggekomen naar 3-6 verlies. Het zou mooi geweest zijn om hier een puntje te kunnen scoren, maar een ramp is het zeker niet. Iedereen was er over eens dat het niveau er niet was vandaag, en dan incasseer je natuurlijk.

In de stand blijven we steken op 4 punten, halverwege het seizoen. Even terugblikken: ik denk dat 4 punten goed is op dit niveau, met een toch wel nieuw samengestelde opstelling. De eerste wedstrijd tegen SPEM 3, had ons geholpen om de opstelling wat door elkaar te halen, en dat bleek een goede zet. Winst tegen Wemmel 2, Wemmel 4, Peizegem en HAP Asse toonden dat we dit niveau zeker aankunnen. L'Amigos en Dilbeek zijn de titelkandidaten en daar tegen verliezen is geen schande, en we werden zeker niet naar huis gespeeld en hadden zelfs kans om er meer van te maken. We zitten op schema.

In de terugronde liggen er zeker ook kansen, allereerst de derby tegen SPEM 3, waar we revanche zullen pakken, nu onze 3 tripletten goed geolied zijn. De uitwedstrijden tegen Wemmel zijn af te wachten hoe we overweg kunnen op hun terreinen. De clashes met Amigos en Dilbeek zullen we aanvangen zoals de heenronde: we hebben niets te verliezen! Tegen Peizegem zouden we in principe een puntje moeten pakken. En afsluiten doen we met thuiswedstrijden tegen Asse en Singel, waar we het seizoen hopen in schoonheid af te sluiten. Een klein pronostiekje: Dilbeek wordt (ongeslagen) kampioen, en SPEM 4 haalt 9 punten!

Volgende week is er enkel petanque op zondagnammidag wanneer SPEM 4 en SPEM 3 de terugronde van de ere afdeling in de PFV starten.

Tot dan!